Oświetlenie

Zapotrzebowanie roślin na światło jest bardzo zróżnicowane i wiąże się z warunkami, w jakich rosną w naturalnym środowisku. Można jednak przyjąć, że większość gatunków prawidłowo się rozwija dopiero w świetle o natężeniu powyżej 2000 Ix (luksów). Rośliny wyjątkowo światłolubne powinny mieć w ogrodzie zimowym zapewnione oświetlenie o natężeniu od 10 000 do 20 000 lx, natomiast cieniolubne od 5000 do 10 000 lx.

Zbyt intensywne oświetlenie może nie tylko spowodować nadmierne ogrzanie wnętrza szklanej budowli, ale rówwnież uszkodzenie (oparzenie) wielu roślin. Promieniowanie słoneczne składające się z fal średnich i krótkich może w dużym stopniu przenikać przez szklaną powłokę. Tylko niewielka część zostaje odbita przez pokrycie oraz podłoże i rośliny. Reszta ulega przemianie w fale długie i dzięki zjawisku konwekcji zostaje przekazana powietrzu.

Fale długie nie są w stanie wydostać się z powrotem przez szyby i pozostają" uwięzione" we wnętrzu. Dlatego nawet przy niskiej temperaturze zewnętrznej oszklone pomieszczenie nagrzewa się na skutek działania promieni słonecznych. Przy budowie szklarni obowiązuje zasada: im mniejsza przepuszczalność szkła w zakresie fal długich, tym lepiej. W porze roku o małej ilości promieniowania słonecznego należy zadbać o dodatkowe żródło światła.

Rada: Natężenie oświetlenia w ogrodzie zimowym mierzy się za pomocą luksometra.

Dodatkowe źródła światła

Na podstawowe oświetlenie nadają się zwykłe lampy punktowe. Piękne wrażenie można uzyskać, efektownie oświetlając poszczególne rośliny punktami świetlnymi. Nastrojowe i harmonijne oświetlenie zapewniają lampy wiszące nad stołami i miejscami do siedzenia. Bardzo ważna jest ochrona instalacji elektrycznej przed wilgocią.

Modne w tym sezonie są lampki montowane w krokwiach ogrodu zimowego.