Posadzki

Od żwiru do płytek ceramicznych

Nawierzchnie w ogrodzie zimowym mają do spełnienia podwójną funkcję: z jednej strony powinny stworzyć miłe warunki do mieszkania, a z drugiej są ważne dla zdrowego klimatu i zatrzymywania ciepła.

W planowaniu podziału powierzchni ogrodu zimowego rozróżniamy strefy przeznaczone dla roślin, dróżki do chodzenia i miejsca do siedzenia. Na powierzchnię przeznaczoną dla roślin nie powinniśmy wchodzić; możemy z niej korzystać jedynie w celu przeprowadzenia zabiegów pielęgnacyjnych. Musimy zdawać sobie sprawę, że ziemia jest dobrym rezerwuarem energii cieplnej. Jej zdolność zatrzymywania ciepła zależy od poziomu wilgotności i doboru uprawianych roślin. Wybierając nawierzchnię na dróżki i w miejscach do siedzenia trzeba zwracać uwagę, aby była ona łatwa w pielęgnacji i miała dużą zdolność zatrzymywania ciepła.

Najtańszą nawierzchnią jest żwir. Powoduje on jednak pylenie i stosunkowo niewygodnie się po nim chodzi. Dróżki i miejsca do siedzenia w ogrodzie zimowym wyłożone drewnem mają wiele uroku, a poza tym drewno jest tanie. Musi być jednak od czasu do czasu poddawane konserwacji. Piękne i funkcjonalne są także wykładziny z normalnych cegieł na podsypce z piasku. Można z nich układać interesujące desenie. Cegły mają własności higroskopijne, a więc wchłaniają wilgoć i automatycznie ją oddają. Odpowiednim materiałem są także płyty z ciemnego kamienia. Im wyższy mają ciężar właściwy i ciemniejszą barwę, tym więcej energii mogą zatrzymać.

Cieńsze płytki, na przykład klinkierowe, trzeba układać na zaprawie. W skutek tego koszty ich układania są wyższe. Bardzo jasne albo białe wykładziny podłogowe są wprawdzie przepiękne, ale kompletnie nie nadają się do zatrzymywania ciepła, ta ich wada może co prawda być zaletą w bardzo małych ogrodach zimowych, mających skłonność do przegrzewania się. W większych ogrodach lepiej jest korzystać z innych wykładzin podłogowych.

Samodzielne układanie posadzek

Samodzielne wykonanie nawierzchni dróżek i miejsc do siedzenia nie musi być takie trudne. Poniżej przedstawiamy różne możliwości.

Nawierzchnie żwirowe

Żwir trzeba rozsypywać na zagęszczonym (ubitym) podłożu, Do zagęszczania służą wibratory, które można wypożyczyć w różnych firmach budowlanych, Pod warstwę żwiru warto podłożyć warstwę oddzielającą z maty albo resztek gumy, aby żwir nie był wdeptywany w ziemię.

Żwirowa nawierzchnia ładnie się prezentuje i ma zdolności zatrzymywania ciepła, ale stwarza problemy z powodu wchłaniania pyłu i brudu

Wykładziny podłogowe z drewna

Nawierzchnie drewniane układa się na konstrukcji z belek drewnianych. Belki konstrukcji podkładowej rozmieszczamy w rozstawie około 60 cm, a do nich mocujemy deski cynkowanymi wkrętami. Dodatkowo konieczne jest zabezpieczenie konstrukcji podkładowej przed wilgocią przez ułożenie pod nią folii lub też papy dachowej. Deski drewnianej nawierzchni zaleca się łączyć na styk, pióro i wpust lub sklejać.

Cegły i płyty z naturalnego kamienia

Cegły i płyty z naturalnego kamienia układa się bezpośrednio na podsypce z piasku. W tym celu ubijamy ziemię, pokrywamy ją gładką warstwą piasku i układamy na niej luźno cegły lub kamienie. Potrzebne są do tego co prawda umiejętności praktyczne. Brzegi dróżek odgraniczamy warstwą zaprawy. Cieńsze płytki kamienne i ceramiczne muszą być zawsze układane na zaprawie.

                       

Ładnie ułożone kamienie piaskowca            Kamień brukowy na podsypce piaskowej
z zarośniętymi spoinami                             daje obraz pełen harmonii

Klinkier

W zależności od sposobu produkcji, płytki klinkierowe mają barwę od brązowej do czerwonej, grubość 1,5-3 cm i bardzo mocno wygładzoną powierzchnię. Są odporne, twarde oraz łatwe w utrzymaniu i dlatego chętnie się je wykorzystuje do krycia posadzek, również w mieszkaniach. Chropowate płytki klinkierowe mają nierówną powierzchnię i są bardziej zróżnicowane kolorystycznie. Nadają się do wnętrz rustykalnych. Gładkie płytki klinkierowe odznaczają się równomiernym zabarwieniem i jednakowymi wymiarami.

Posadzka klinkierowa to optymalne rozwiązanie do ogrodu zimowego z licznymi roślinami